Kerst-traditie op Vlieland

1993...

Toen ik in 1993 naar Vlieland verhuisde, was dat “per ongeluk”. Vlieland was een tijdelijk plan, een zomer lang vakantiewerk doen, en dan gewoon weer terug naar het Twentse Land waar ik vandaan kom. Maar zoals zo vaak in het leven liep het anders.

Ik kwam er de liefde tegen, en 1 en 1 is twee.

Vlieland voelde heerlijk, ik genoot er volop, voelde me vrij.

Ik was verliefd, en mijn vakantiewerk-contract werd omgezet in een tijdelijk contract.

En zo werd het winter en brak de Kerst op Vlieland aan.

Die allereerste Kerstochtend op Vlieland heeft zo veel indruk gemaakt! Ik woonde samen met mijn liefde in een oud pand in de Dorpsstraat, dat allang niet meer bestaat. Het pand was onderverdeeld in personeelskamers, en wij waren de gelukkigen die de zolderverdieping mochten bewonen.

Dat klinkt romantischer dan het was, want tussen de dakpannen zaten kieren zo groot dat je de sterren kon zien. En toen het ging vriezen, waren ook de kamerplanten bevroren…

Maar die eerste Kerstochtend…

Al heel erg vroeg werd ik wakker door muziek die vanuit de verte en door de gaten in het dak naar binnen zweefde. Eenzame klanken in een donkere nacht. In een badjas ging ik kijken waar dit vandaan kwam. Buiten, in de koude Dorpsstraat, het was nog geen kwart voor zeven ’s ochtends, stond Vlielands Fanfare. Kerstmutsen en lampjes op hun hoofd om de bladmuziek bij te schijnen, speelden ze Stille nacht Heilige nacht. Ik vond het prachtig!

Na dit ene kerstlied, dat in mijn ogen nog nooit zo mooi had geklonken ondanks de vele noten die niet helemaal klonken zoals ongetwijfeld bedoeld, trok de fanfare verder. Ik ging terug mijn bed in. Even later hoorde ik ze weer, zachter ditmaal, verderop.

Het is een oude Vlielandse traditie, en wat mij betreft een van de mooiste.

Kerstochtend 2016

En nu, deze ochtend, eerste Kerstdag 2016. Mijn laatste kerst als inwoner van Vlieland, want in februari komt de verhuisauto. Mijn lief (ja, een andere dan 24 jaar geleden;-) zit op zee, en vaart momenteel ergens bij Siberië.

Het is zeven minuten over halfacht als ik wakker word en me heel even niet realiseer waarvan.

Totdat ik het hoor! In de verte, nog erg ver weg, de eerste ijle klanken van een trompet… En dan: Stille Nacht, Heilige Nacht! Zo mooi, zo verstild, zo zacht nog. Ik blijf heel stil liggen. Het emotioneert me, ik vind het mooi. Stille nacht is afgelopen, de toeters vallen stil. Ik verroer me niet, blijf liggen, mijn oren gespitst.

En dan, korte tijd later is het er weer: Rudolf, hoor ik Rudolf? Dichterbij, maar nog steeds ver weg. Ook Rudolf stopt en dan is het voor langere tijd stil.

Ik weet wel waarom. Want de fanfare is aangekomen bij het duin, “de nieuwbouw” van Vlieland, al staat het er al weer heel wat jaren. Daarboven op het duin, voorbij de nieuwe school, worden er op Kerstochtend heel erg vroeg vuurtjes gestookt en wordt de fanfare opgewacht met warme chocolademelk mét, als je begrijpt wat ik bedoel... J

Heel erg vroeg hebben een aantal bewoners van dat duin de moeite genomen om de gezelligheid en de warmte die Kerst belooft, op deze manier te verspreiden. Door de verkleumde fanfare op te wachten met heerlijke warme chocolademelk en kerstbrood.

Ik rol mijn warme bedje uit om beneden koffie te gaan zetten. Voor mij kan een ochtend niet fijner beginnen dan met een vers gezet kopje koffie en een laptopje nog eventjes terug in bed te kruipen, om het langzaam licht te zien worden buiten. En dan, net als ik met een dienblaadje met koffie, laptop, muis en oplader de trap wil oplopen zie ik het…

Lampjes in het doodlopende straatje voor mijn deur. Ik zet mijn dienblad op de trap en loop terug naar de voordeur. En dan klinkt het: eerst wat weifelend, dan zekerder. De eerste tonen van een kerstlied, dichtbij en heel erg duidelijk.

Het klinkt prachtig! Hier en daar een valse noot. Maar oh wat hou ik van die ijle voorzichtige tonen in de vroege Kerstochtend, die al helemaal zo vroeg niet meer is. Nu is eerste Kerstdag echt begonnen!

Ik geniet er elk jaar van, lig stil te genieten, soms met echtgenoot als hij verlof heeft, soms ook niet, als hij de Kerst op zee doorbrengt.

Maar op deze ochtend, als ik me realiseer dat ik voor de laatste keer als inwoner van Vlieland van deze kersttraditie mag genieten, voel ik me zo ongelooflijk rijk! Mijn Kerst zal voor altijd in gedachten beginnen bij de Vlielandse Fanfare. De vroege belofte van een heerlijke eerste kerstdag, die nog maar net begint.

En die valse noten hier en daar, die vind ik nog het allermooist! Die maken het echt, die maken dat ik me realiseer dat deze Vlielanders vanochtend al héél erg vroeg (om 6 uur) begonnen zijn om mijn Kerst en die van vele andere Vlielanders, zo waardvol te laten beginnen.

Vlielands fanfare, bedankt voor heel veel jaren achtereen het mooiste begin van een eerste Kerstdag dat je je maar kunt wensen! Ik ga jullie missen.

Terug naar overzicht

Bekijk ook

Website powered by Ondernemerswebsites.nl.